Ortodoncja

Ortodoncja to w najprostszym ujęciu dziedzina stomatologii zajmująca się kontrolą rozwoju uzębienia i regulowaniem wad zgryzu. Zęby nie rozwijają się autonomicznie, lecz są elementem bardzo złożonego układu osadzonego w twarzoczaszce, przez co zadania lekarza ortodonty obejmują także:

  • Poprawę wymowy utrudnionej defektami anatomicznymi;

  • Podniesienie jakości przeżuwania pokarmu;

  • Korektę kształtu twarzy;

  • Opóźnienie procesu wizualnego starzenia się twarzy;

  • Zapewnianie wystarczającego miejsca dla nowych zębów stałych;

  • Odbudowywanie estetyki uśmiechu;

  • Zabezpieczanie jamy ustnej i zębów przed chorobami, którym sprzyja zły zgryz.

Ortodoncja jest domeną medycyny wychodzącą daleko poza kwestie samego uśmiechu. Odpowiednio przeprowadzone leczenie (polecany ortodonta warszawa) chroni przed chorobami jamy ustnej, zmniejsza ryzyko mechanicznego uszkodzenia zębów i rozwoju próchnicy, poprawia jakość diety dzięki lepszemu żuciu pokarmów, jak również zapobiega deformacjom twarzy wywoływanym przez poważne wady zgryzu. Leczenie ortodontyczne może zapobiegać powstawaniu wad, jak również może usuwać wady już istniejące, także u osób dorosłych.

Istota ortodoncji

Działanie lekarza ortodonty polega na stworzeniu dokładnego obrazu struktur całej twarzoczaszki pacjenta dzięki tomografii komputerowej i przewidzeniu rozwoju tych struktur, jeśli pacjentem jest osoba wciąż się rozwijająca. Drugą fazą jest stosowanie odpowiednich sił na zęby, dzięki czemu z czasem dochodzi do naturalnej zmiany ich układu. W przypadku dzieci jest to łatwiejsze ze względu na dynamikę zmian kości, ale jest to możliwe także u osób dorosłych. Czasami w przygotowaniu leczenia konieczna może być ekstrakcja zębów wykonywana w celu usunięcia zębów nie rokujących dobrze w kwestii wprowadzenia ich w odpowiednie miejsce lub w celu zrobienia większej ilości miejsca w łuku zębowym. Coraz częściej stosowanym zabiegiem jest także mini-implantacja.

Mini-implanty ortodontyczne

Mini-implanty ortodontyczne to technika stosowana w połączeniu z aparatami stałymi w leczeniu ortodontycznym. Polega ona na umieszczeniu na przedniej części wyrostka zębowego pacjenta jednego lub grupy niewielkich implantów zębowych pozbawionych koron. Ich zadaniem jest zapewnienie dodatkowego punktu podparcia dla rozkładu sił działających w aparacie ortodontycznym stałym. Opieranie się tylko na samych zębach jako punktach podparcia sprawia, że zakres leczenia ortodontycznego jest ograniczony, gdyż każdej stosowanej sile przeciwdziała równoważna siła działająca w przeciwnym kierunku. Uniemożliwia to wykonywanie niektórych czynności ze względu na potencjalne skutki dla innych zębów. Niewielkie, usuwane po zakończeniu ich przydatności implanty ortodontyczne pozwalają na znaczna poprawę efektów leczenia.

Aparaty ruchome i stałe

W leczeniu ortodontycznym wykorzystuje się dwa podstawowe typy aparatów ortodontycznych: aparaty ruchome i aparaty stałe.

Aparaty ruchome stosowane są najczęściej u dzieci jako leczenie podstawowe lub jako przygotowanie do leczenia podstawowego, a także jako utrwalanie efektów leczenia u wszystkich pacjentów. Mają postać ściśle dopasowanych do kształtu jamy ustnej i łuków zębowych wkładek z tworzyw sztucznych i metalu, których zadaniem jest najczęściej albo stymulowanie rozszerzania się łuków zębowych, albo blokowanie niepożądanych zjawisk związanych z rozwojem szczęki. Umieszczane są w ustach na co najmniej kilka godzin dziennie. Na wizytach kontrolnych lub samodzielnie przez pacjenta dopasowywana jest ich konfiguracja. Aparaty stosowane na koniec leczenia uniemożliwiają strukturom anatomicznym powrót do poprzedniej postaci.

Aparaty stałe mają postać klamer (zęby trzonowe) i zamków przyklejanych na zęby i łączonych specjalnym drucikiem – nośnikiem sił oddziałujących na zęby. Aparaty stałe zakłada się na średnio dwa lata i przez całą dobę oddziałują na zęby i przez to na całą twarzoczaszkę pacjenta. Są dużo skuteczniejsze od aparatów ruchomych.

Przebieg typowego procesu leczenia

Typowym pacjentem lekarza ortodonty jest dziecko, u którego rodzice zauważyli nieprawidłowy zgryz lub lekarz stomatolog wysłał je na konsultację ortodontyczną.

Po wykonaniu prześwietleń głowy dziecka i stworzeniu modelu jego szczęki, ortodonta dokładnie analizuje wadę i prognozuje jej rozwój w przyszłości. Na tej podstawie wykonywany jest plan działania.

Pierwszym etapem faktycznego leczenia jest zwykle założenie aparatu stałego i korzystanie z niego nawet kilka lat w zależności od rodzaju wady i wieku dziecka. Część wad może być wyeliminowana w ten sposób. Jeśli pojawia się konieczność założenia aparatu stałego, leczenie przyjmuje tę postać. Obecnie stosowane technologie aparatów stałych to aparaty:

  • Metalowe;

  • Porcelanowe;

  • Kryształowe;

  • Damon Q (metalowe i CLEAR);

  • Lingwalne (INCOGNITO).

Po okresie leczeniaortodontycznego  aparat jest mechanicznie zdejmowany.

Leczenie ortodontyczne nie jest bolesne, chociaż może wywoływać dyskomfort. W czasie jego trwania konieczne jest przykładanie szczególnej wagi do higieny jamy ustnej. W tym celu można korzystać ze specjalnych akcesoriów przystosowanych do użycia przez pacjentów z aparatami stałymi. Prawidłowo przeprowadzone leczenie nie uszkadza zębów.

Dowiedz się więcej o leczeniu ortodontycznym u naszych specjalistów.


« powrót
Fabdent s.c.
  ul. Pełczyńskiego 22a/78, 01-471 Warszawa
  +48 22 401 12 12
  +48 508 222 111